s

 index duits

e-mail: [email protected]

0644207480

wie zijn we?

vanuit een helikopter  van de kustwacht

wind en golven tegen

Zeevonk met parasailor

laatste wijziging: 15/09/12

Reis naar de zon deel 147

Harlingen

zondag 8 juli 2012 - heden

Je komt na 8 jaar terug in Nederland, wat moet er gebeuren?

1. ligplaats

2. telefoon

3. postbus

4. vervoer

5. openbaar vervoer kaart

6. verwarming en heetwater

7. parkeervergunning

8. elektriciteit

9. water

10. wifi

11. rijbewijs

12. autoverzekering

13. huisarts

14. tandarts

15. bezoek familie en vrienden

16. berging op de wal

17. televisie

 


1. ligplaats

Je komt met je boot aanvaren, onwetend wat de mogelijkheden zijn. Het mooiste is een vaste ligplaats, maar ook meteen het duurste. Op de website van het watersportcentrum de Leeuwenbrug bv vinden we de tarieven. Met de havenmeester overleggen we en hij zal kontakt opnemen met zijn baas. Hij lijkt niet blij met onze komst.

2. telefoon

Op naar de telefoonwinkel voor een simkaart. Wordt maar eens wijs uit de vele mogelijkheden. Uiteindelijk kiezen we voor een pakket Telfort zonder internet, dat hopen we via onze wifi-antenne uit de lucht te plukken. Probleem: we hebben nog geen adres waar de post naar toe kan dus: postbus regelen.

3. postbus

Bij de boekhandel zijn de postbussen, het postkantoor is al 10 jaar geleden gesloten. We worden vriendelijk te woord gestaan maar moeten eerst via het internet een postbus aanvragen. Naar huis om met hulp van een onbenoemde wifi-zender, 'linksys', de aanvraag te doen. Hiervoor hebben we wel een waladres nodig... Dan maar onze dochter opgeven en het lukt, over een paar dagen kunnen we de sleutel van postbus 123 8860AC Harlingen ophalen.

4. vervoer

Eigenlijk zijn we behoorlijk 'groen'en 'eco' denkend. Dat betekent openbaar vervoer, fietsen en dus geen auto. Het betekent een ov-kaart kopen. Op station Leeuwarden waarheen we onze eerste treinreis maken, krijgen we een pakket folders en een envelop mee. We moeten maar kiezen uit een van de vele mogelijkheden. Tja, dat is wel leuk maar hoe kom je bij leveranciers en bv. de tandarts in Grou? Ook willen we familie en vrienden in het land opzoeken en die wonen niet allemaal naast het station. Konklusie: zonder auto die weliswaar veel kostbaarder is, lukt dat niet.

We gaan op zoek op het internet en bezoeken een paar garages in Harlingen. Wat blijkt, ook in de kleine auto's pas ik! Op de Azoren hebben we al in een Peugeot 107 gereden, met drie volwassenen zijn we toen zonder al te veel problemen de heuvels in geweest, Nederland is veel vlakker. We bekijken en vergelijken testrapporten en dmv marktplaats krijgen we een idee van prijzen. Langzaam maar zeker wordt het duidelijker: het moet een van de drieling Peugeot-Citroën-Toyota worden, de kleine zuinige autootjes waar je geen wegenbelasting voor hoeft te betalen.

Eerst maar naar de Peugeot garage in Leeuwarden met fiets en trein waar we indertijd onze Partner kochten. Door een wegomleiding kwamen we op onze vouwfietsen ongewild ten zuiden van Leeuwarden terecht: verdwaald! Na vele kilometrs om en bruggen op en af bereikten we ons doel.

We worden zeer voorkomend bejegend, natuurlijk, ze willen graag een auto aan ons verkopen. Resultaat: een voor ons geschikte uitvoering staat in Wirdum. We krijgen een 107 mee als proefrit en om de volgende dag de auto in Wirdum te bekijken.

We rijden ermee naar zus en zwager in Nes en nieuwsgierig als ze zijn zoeken ze op het internet en vinden een paar 107's in Sneek. Het is koopavond en Bob brengt ons naar de Peugeot-dealer aldaar. Laat daar nu een gele (!) 107 staan met veel accessoires en weinig kilometers voor een leuke prijs!

De volgende ochtend brengen we de leenauto terug naar Leeuwarden en 'onze' 107 zal worden klaargemaakt in Sneek. De afspraak: we worden om 4 uur afgehaald bij station Sneek.

Aan de hand van de ns-reisplanner vinden we hoe we in Sneek moeten komen. Tijdig naar het station in de regen. Daar staat een lange rij voor de kaartjesautomaat in de open lucht. Enkele gelukkigen hebben een paraplu, de meesten echter niet. De stationshokjes staan ook vol met vakantiegangers, leuk zo'n station in de regen! De paal voor ov-kaarten is onbruikbaar gemaakt door een vandaal die alles met goudkleurige verf heeft bespoten.

Je raadt het al: de trein arriveert en de rij voor de kaartjesautomaat is er nog steeds. En jawel, de machinist wil vertrekken terwijl er nog een tiental mensen voor de automaat staat, Joke halverwege. Ik ga preventief in de deuropening staan tot Joke met de kaartjes komt. Dit wordt niet door de machinist in dank afgenomen en hij probeert een aantal malen de deuren te sluiten. Dan legt hij op onsympatieke wijze uit via de intercom dat de trein niet kan vertrekken omdat een meneer de portieren blokkeert...

Benieuwd hoe dit afloopt, staat er straks spoorwegpolitie in Leeuwarden op me te wachten? Hadden we toch beter gewoon zonder kaartje moeten gaan?

Openbaar vervoer kaart

Je hebt bijna een inburgeringskursus nodig om alle opties te kunnen snappen. Joke vroeg al 2 keer de NS kortingskaart aan maar dat is blijkbaar niet gelukt?

Parkeervergunning

Harlingen is de uitvalsbasis voor Terschelling en Vlieland en iedereen die met de auto arriveert en een of meerdere dagen op de eilanden wil doorbrengen, zal hem ergens moeten stallen. In de zomermaanden is de grote parkeerplaats snel vol. Een aantal bedrijven biedt garageruimte maar waar zet je hem gratis neer? De hele stad is afgetimmerd met parkeerautomaten en de grote parkeerplaats bij de Stenen Man en de sportvelden mag alleen overdag worden gebruikt. Er zijn al slimme toeristen die hun vervoermiddel in Franeker stallen!

Als Harlinger heb je recht op een parkeervergunning, aan te vragen op het gemeentehuis. Dertien jaar geleden gaf dat de nodige problemen en kregen we met veel moeite een voor een grachtje nabij onze ligplaats in de Noorderhaven. Hoe zal het nu gaan?

Op maandagochtend naar het gemeentehuis. Kentekenbewijs en rijbewijs mee. Ik mag een aanvraagformulier invullen en vertel dat we vroeger ook een vergunning hebben gehad. De baliedame kijkt in de komputer, typt een aantal dingen in en laat me 15 euro betalen. Ik krijg een paar papieren aangereikt met de mededeling:"hier is uw vergunning" !!! Ik kijk haar ongelovig aan: een vergunning voor de hele stad!

Elektriciteit

Er staan blauwe stroompaaltjes op de wal, de meeste zijn automaten waar je per 0,52 Euro een 1 kWh krijgt. Voor de vaste ligplaatshouders bestaat de mogelijkheid tegen betaling van vastrecht een vaste aansluiting te krijgen met een slotje erop. 1 kWh kost dan 0,36 Euro.

Voorheen hadden we een aansluiting van een partikulier via een kabel uit het zolderraam, de weg over via een boom en vandaar naar onze mast! Ook een optie maar dan moet je wel voor de deur liggen.

Water

Ook van een blauw paaltje, 100 liter voor een halve euro. Er komt zo geen watermaker meer aan te pas.

Wifi

We hebben een goede antenne en pikken meestal wel een gratis verbinding op. Op de plek tegenover nr 25 lukte dat redelijk, nu liggen we meer van de brug af en zitten we zonder. Een vaste telefoonaansluiting - ons telefoonpaaltje staat er nog - is ouderwets. Wat zijn dan de opties?

1. met een prepaid verbinding?

2. met een usb-stick van Vodafone (ANWB-aanbieding)

3, via de jachthaven

11. rijbewijs

Joke haar rijbewijs is verlopen. Zij naar het gemeentehuis met pasfoto en tegen betaling van 35 euro heeft ze volgende week weer een geldig rijbewijs.

12. autoverzekering

Op het internet veel vergelijkingsmateriaal. We kiezen voor de goedkoopste en regelen het per internet. Weer een zorg minder.

13. huisarts

Samen naar de huisarts om in te schrijven en kennis te maken. Inschrijven lukt, kennismaken moet op afspraak: de volgende ochtend zijn we de eersten op zijn spreekuur.

Joke krijgt een verwijzing voor de oogarts, ik voor een bloedonderzoek. De volgende dag naar het MCL Harlingen, het vroegere Oranjeoord, tenminste op die plek. Nu is het een zeer modern komplex.

14. tandarts

Van vrienden kregen we een goede tandarts op, hij werkt in een grote groepspraktijk in een zeer modern gebouw. De baliemedewerkster kent ons, heeft bij de VVV gewerkt en is ooit meegevaren. We schrijven in maar krijgen te horen dat de praktijk over een paar dagen voor drie weken dicht gaat ivm vakantie. Jammer.

15. bezoek familie en vrienden

We leggen een voorlopige lijst aan, hebben nog niet echt tijd ervoor.

16. berging op de wal

Moeten hier en daar maar informeren.

17. televisie

We kopen een digitenneset van de KPN met een extra buitenantenne en hebben zo de beschikking over zo'n 30 zenders. Hebben we wel tijd voor tv-kijken?

Vele bezoeken aan boord de eerste week

Het houdt niet op, steeds weer bekenden die even langs komen. Zowel zeilers uit de Carieb als gasten die in de Carieb meevoeren en mensen die we daar hebben ontmoet. Het lijkt wel of iedereen het stukje op de voorpagina van de Harlinger Courant heeft gelezen waarin onze komst werd aangekondigd. Trouwens de dag na aankomst klimt al een journaliste van de HC bij ons aan boord en staat er in de volgende editie weer een heel verhaal.

We krijgen een leenauto aangeboden, worden uitgenodigd voor een diner en krijgen van weer een ander een fraai opgepoetste bronzen spijker van de Emmabrug van Willemstad, Curaçao. Het kan niet op.

Diner in het voormalige pakhuis "Sumatra" aan de Noorderhaven

Jan en Ellen Vrouwe waren nog vrij recent onze buren in de Great Bay, Philipsburg, St. Maarten. Ze hebben hun catamaran "Witchcraft" nu tijdelijk op de kant in de Carieb en wonen weer een tijdje in Harlingen. Het bijzondere is dat zij indertijd ons het laatste duwtje richting Carieb hebben gegeven door hun enthousiaste verhalen. Ander leuk detail: hun boot is ook gebouwd bij M&M Boatbuilders in Drachten. Ellen schotelt ons een heerlijk (mossel)maal voor!

Een glimmende spijker van de Emmabrug

Een ons bekend voorkomend iemand staat op de kant. "Ken jullie me nog?" Als hij een glimmende bronzen spijker te voorschijn tovert weten we het weer: het is Bauke, een van de Harlingers die jaren geleden de bekende Emmabrug - ook wel Pontjesbrug - van Willemstad, Curaçao renoveerde! Leuk weerzien, toendertijd haalden we de krant, een kopie van dat artikel heeft hij nu bij zich. Verder krijgen we als geschenk de glimmende bronzen spijker!

De tweede week gaat het gewoon door

Het kan niet op, maar nu ook de leverancier van Kabola kachels met een offerte en iemand die ons uitlegt wat we het beste kunnen doen met de ramen die door het uv-licht en de doek tegen de zon een ruitjesoppervlak hebben gekregen en veel minder doorzichtig zijn dan weleer.

Op bezoek bij oud-Carieb-gangers

Vier jaar geleden vertrokken Coby en Leen uit de Carieb. We vierden Leen zijn 72e verjaardag met haring 5 jaar geleden op St. Maarten. Ze lieten hun Aquabelle per schip naar Southampton transporteren. Wij 'erfden' hun wandelgids van de Carieb en de pilot van Puerto Rico; beide konden we weer aan nieuwe eigenaars doorgeven.

Ze wonen nu in een prachtig apartement in het centrum van Heerenveen. Op een wandmeubel staan twee laptops, ik vind dat een unicum voor deze generatie! Coby verzorgt een heerlijke lunch en de tijd vliegt om. Joke is nog net voor sluitingstijd bij de muziekwinkel waar ze een koffer voor de trekzak en een hoes voor de gitaar koopt.

Zonsondergang vanaf het havenhoofd

Een avondwandeling gaat natuurlijk naar het havenhoofd waar we de zon in de zee kunnen zien zakken, misschien zelfs met een groene flits. Is het verbazend als we daar fotograaf Sipco met zijn ligfiets aantreffen? Jaren geleden maakte hij onze folder, een waddenkalender en fotoos van onze vorige boot op het Groene starnd van Terschelling. Hij verkoopt ook ansichten van toen en nu. De verrassing is helemaal kompleet als ineens ook Anja, die notabene ook werkte aan onze folder, met haar vriend komt aanwandelen. Wie regiseert deze ontmoetingen? Oja, geen groene flits...

Een paar dagen later komt Sipco bij de Zeevonk langs en laat veel van zijn recente (schitterende) werk zien, ook te vinden op zijn website.

De belangrijkste zaken op ons verlanglijstje

In willekeurige volgorde zijn de warmwatervoorziening/kachel, rolgordijnen, een opslagruimte en een poetsmachine voor de ramen de zaken die ons het meest bezig houden.

Douchen aan boord wat in de Carieb zo heerlijk ging in het zonnetje op de SB achtertrap is nu een probleem: we hebben er hier warm water voor nodig en de boiler die we hebben maakt kortsluiting als we de stekker in het stopkontakt steken. Gevolg: de havenmeester weer lastigvallen om ons stroompaaltje weer te resetten. Douchen op de sanitaire ark aan het eind van de haven geeft 4 minuten koud water voor een euro, ook geen sukses. De oplossing: douchen als we bij vrienden op bezoek zijn, het lijkt wel een badkameronderzoek, de mooiste tot nu toe staat in Hoorn.

Onze kachelman uit Grou komt al snel en brengt een boiler van 80 liter - hij moet zo groot voor als we gasten hebben - een Kabola kachel en een stel radiatoren mee. Bij zijn volgende bezoek zal hij het spul monteren, ik kan vast de radiatoren ophangen.

Voor de rolgordijnen gaan we Gamma, Karwei en nopg een paar zaken af, zowel in Harlingen als Sneek en Franker. Uiteindelijk kiezen we voor midden blauw.

Hoe kom je aan een opslagruimte, liefst in de buurt? We hebben een voormalige driepersoons hut volgestouwd met reserve onderdelen, gereedschap en onderhoudsmaterialen. Hier in Nederland zitten we altijd dicht bij de bronnen en hoeven we niet alles bij ons te hebben. Maar waar laten we zaken als een reservemotor, verfmiddelen, snoeren, schuurmachines, etc.?

De oplossing is groots: Gijs die ons acht jaar geleden uitgeleide deed met zijn klipper Anna, heeft boxen in de verhuur en biedt ons eentje aan! De wonderen zijn de wereld nog niet uit als hij ook nog een poetsmachine in de originele verpakking in zijn werkplaats heeft staan!

Onverwacht bezoek uit Maleisië!

De 17 m catamaran "Isis" die na de onze werd gebouwd in Drachten bij M&M Boatbuilders met als bemanning Sjoerd en Lies zwerft al jaren rond in zuidoost Azië. Totaal onverwacht staan ze ineens met hun vouwfietjes op de kade! We hebben heel wat bij te praten... De wereld daar is totaal anders dan die van de Carieb. Hebben we iets fout gedaan? Ze hebben hun boot gestald in Borneo en gaan vandaar naar de Philppijnen.

Plannen voor volgend jaar

Joke wil Reiki-kursussen geven aan boord op het wad en tijdens een bezoek aan onze massage-leermeester Gerard en zijn vrouw Marion ontstaat ook weer de wens om vier elementen tochten te gaan organiseren. Wat maar weinig mensen weten is dat er onder de Waddenzee ook een vulkaan zit al is die niet zo onrustig als die op Montserrat of die van Faial. Het is duidelijk, het wordt weer een boeiend seizoen.

Centrale verwarming aan boord

De laatste keer dat we de kachel/centrale verwarming aan hadden was winter/voorjaar 2004! Sindsdien is de Wispergen - het meest beroerde apparaat dat we ooit aan boord hadden - retour naar Nieuw Zeeland, een aantal radiatoren doorgeroest en ook de boiler zodanig gaan lekken dat die niet meer aan boord was te handhaven. Maar ook de hydrofoor - het apparaat voor de waterdruk - had niet het eeuwige leven.

Om een leefbaar schip in Nederland te hebben moet je wel een kachel en een warmwatervoorziening hebben waar je op kunt vertrouwen. Installateur Jeroen komt aan boord en bouwt een nieuwe Kabola in. Goed dat alle leidingen er nog zijn. Benieuwd wanneer we hem in gebruik kunnen stellen.

Een overvloed aan catamaranzeilers

In Nederland zijn catamarans nog dun gezaaid, we weten de reden: kostprijs en liggeld. Dan komt er een kleine cat naast ons liggen, de Chili Pepper met Frank en zoon Joris, zojuist gearriveerd uit Engeland, de Cartouch van Rob en Gertie komt binnen, later gevolgd door de onbekende Mirzwee. 's Avonds krijgen we bezoek van Paula en Wouter van de Safari die Oostmahorn als thuishaven heeft. Zij bouwden het zusterdschip van de Bella Chiao van Frits Du Bois en Reinhilde en heeft het onderhoudsbedrijfje voor boten, Du Bois Maritiem. Je kunt haar voor alle soorten klussen inschakelen. Tip?

Een gedenkwaardig moment

3 augustus 2012: We hebben weer een funktionerende verwarming! Toen we ergens in 2003 onze Kabola inruilden voor een Whispergen omdat die onze verwarming en elektriciteit zou leveren, begon een lijdensweg. De Whispergen heeft nooit goed gefunktioneerd ondanks de vele manuren en de vele euro's die er in werden gestoken. In de Carieb is zelfs twee keer een monteur uit Nieuw Zeeland geweest met een kist vol onderdelen en gereedschappen. Het mocht niet baten en uiteindelijk hebben we hem teruggestuurd naar de fabriek, zij betaalden de vrachtkosten, wij kregen nog wat geld terug. Gelukkig hadden we daar geen verwarming nodig en kon de boiler nog een tijdje lopen op de Eberspächer die als steun voor de Whispergen was ingebouwd. Toen de boiler, een aantal radiatoren en zelfs de hydrofoor een voor een begonnen te lekken omdat ze waren doorgeroest, hebben we ze in Venezuela op de kant gezet. We douchten buiten, afwaswater kookten we met een elektrische ketel en een aparte pomp zorgde voortaan voor waterdruk, alles opgelost! Verwarming was niet nodig!

Dan keren we in mei-juli 2012 terug van de Carieb naar Nederland en naarmate we noordelijker kwamen zakte de temperatuur. Wat hebben hebben we onderweg een kou geleden. Gelukkig hadden we fleece jacks en -dekens aan boord en vonden we ook de donzen dekbedden.

Wennen aan de nieuwe vrijheid

We hebben ons in de Carieb altijd vrij gevoeld maar één ding was lastig: waar en hoe kan je je boot veilig achterlaten zodat je met een gerust hart een tocht van één of meerdere dagen op het land maakt? Een paar maal vonden we een goede oplossing: in een jachthaven in Porta la Cruz, Venezuela waar bewakers met shotguns alles onder kontrole hielden en op de kant bij Curaçao Marine, ook bewaakt. Beide plaatsen liggen ook zo zuidelijk dat hurricanes daar niet komen. Marina's elders waren meestal verschrikkelijk duur met gevolg dat we verder overal ankerden en ons beperkten tot dagtochten.

Nu liggen we in een haven aan de openbare weg en hebben een auto voor de deur. Nederland ligt aan onze voeten! We bezoeken onze dochters die beiden binnen twee uur rijden van Harlingen wonen. Boodschappen doen in Grou, Leeuwarden, Sneek of Franeker, daar draaien we onze hand ook niet voor om.

Onze rubberboot is niet meer nodig en als protest loopt hij langzaam leeg... Onze vouwfietsen staan startklaar in het gangboord, zijn weer ontwaakt. In Nederland beschikken we over fietspaden en houden andere weggebruikers rekening met je. Kortom, onze woning die wel twee keer per dag met laagwater in de diepte ligt en vervolgens weer tot boven straatniveau komt mist alleen nog een voortuin met een brievenbus. In onze 'achtertuin' is de doorvaart van de Noorderhaven en gaat de brug tweemaal per uur open voor vertrekkers naar de eilanden of voor de aankomers die hier een nachtje blijven. Het is vakantietijd, dus af en toe behoorlijk druk en vol.

Bezoek uit St. Maarten

Staan er weer twee bekende mensen op de kade! Een nieuw soort hersengymnastiek, wie is wie van waar? Omdat je de mensen niet op hun eigen plaats ziet - de tandarts uit Nederland op een strandje in de Canaries bijvoorbeeld - hebben je hersentjes even tijd nodig om de stukjes van de legpuzzle aan elkaar te leggen. Vaak geven de eerste zinnen een beetje extra informatie en valt het eurodubbeltje. Ton en Ellen wonen aan het strand van de Simpsonbaai, St. Maarten, we hebben een paar maanden geleden nog bij hun koffie gedronken op het terras met uitzicht op Saba!

Bezoek van oud-Bonairianen

Hans en Anja van de Fiddlesticks zeilden vorig jaar terug uit de Carieb en hebben nu een zeer speciale camper waarmee ze al Turkije doorkruisden. Hun huizen op Bonaire worden verhuurd en de plannen zijn nu met de camper een reis door Amerika van noord- Alaska - naar het meest zuidelijke puntje! Mocht je over een tijdje Kaap Hoorn ronden, kijk naar ze uit. Hun website heet nu www.fiddlesticks-on-wheels.nl Je vindt hun Turkije verhaal er ook op.

Ze parkeerden hun camper op het speciale camperterrein naast de Tjerk Hiddessluizen zodat we alle tijd hadden. Na het diner tijd voor een stadswandeling en een drankje aan boord van de Sylke waar we met gemak met zijn achten in de kuip passen.

De volgende ochtend koffie met appeltaart bij hun camper, een leuke dynamische plek aan het water. De camper hebben ze zelf in- en afgebouwd op het chassis van een vrachtautootje. Natuurlijk van alle gemakken voorzien.

Dan zien we de drie roestige masten met ra's boven de sluis uitkomen van een schip dat de sluis invaart om even later weer achteruit er weer uit te varen! Hij gaat aan de remming van het Harinxmakanaal liggen. Bijzonder, reden? 's Middags ligt hij er nog...

Nog meer bezoeken

Het houdt niet op, weer bekenden vanuit de Carieb, Simon die er twee keer meereisde, nu met zijn Groningse echtegenote. Volgende keer zeilen ze dus samen mee!

Ook mensen die reeds op het wad meevoeren op een dagtocht met hun bedrijf komen langs. Ook zij krijgen ter plekke weer de kriebels voor een familietocht.

Weer bezoek uit de Carieb!

Bettina en Gerrit van de Noordhinder die nu tijdelijk in Bonaire ligt zijn voor familiebezoek in Nederland en komen even langs Harlingen om ons te bezoeken. Met hen hebben we jarenlang de afspraak dat als we elkaar in een baai tegenkwamen dan trakteerden we om de beurt op champagne maar hier waren we niet op voorbereid!

Bezoek aan de bruggenbouwer van de Emmabrug, Willemstad, Curaçao

Bauke en zijn vrouw Diny waren in 2005 in Curaçao vanwege restauratie van de Pontjesbrug. Er was 10 miljoen Euro Europees geld voor beschikbaar gekomen en Bauke is een bruggenspecialist op gebied van houtbouw. Ze hebben er zeven maanden aan gewerkt en pas in mei 2006 kwam de brug weer in de vaart. Al die tijd moest je met een van de pontjes van Punda naar Otrobanda en omgekeerd.

Ze wonen aan de zuidrand van Harlingen, kijken uit over de velden richting Kimswerd en hun achtertuin ligt bijna aan de route van de Elfstedentocht.

Bauke blijkt enthousiast verzamelaar van fotoos en krantenknipsels en heeft plakboeken vol over de restauratie. We ontkomen er niet aan en moeten ze bekijken. Ons koffiebezoekje duurde tot na het middaguur temeer hij ook nog een paar minimusea in de tuin heeft. Heel bijzonder allemaal. we komen graag terug voor de volgende plakboeken!

We worden enthousiast toegezwaaid vanaf een passerend jacht

Wie kan dat zijn? De boot kennen we niet. Ze gaan in een box verderop liggen zodat we alle kans krijgen te zien wie dat is. Het is Jessy met wie ik jarenlang samenwerkte! Met haar man Wiebe is ze op zeilvakantie, hebben het zeilen samen pas laat ontdekt en zetten een paar jaar geleden de eerste stappen op zout water. Grappig natuurlijk dat het gesprek ook op de Elfstedentocht kwam en waarom Wiebe die de afgelopen winter op het laatst moest afblazen.

Twee jongetjes op de kant die ons uitnodigen voor een bezoek aan hun platbodem

Wat blijkt, het zijn Beer en Carola met hun vier kinderen waarmee we samen op voeren in 2005 van Barbuda naar St. Barth waarbij we tijdens die tocht vele groepen walvissen zagen.( zie verslag).

Ze hebben hun internationale carrière beëindigd en wonen nu in een boerderij in Molkwerum! Hun scherpe jacht werd verkocht, ze zijn nu eigenaar van een aakje en kunnen daar heerlijk mee zwerven door Friesland en over het wad. Een grappig weerzien, de oudste is nu 15.

Zeilend kinderarts komt zijn lunchpauze bij ons houden

In 2004 zeilde Ronald nog een afscheidstochtje met ons mee. Zelf heeft hij een North Beach en kent hij mijn zus en zwager die ook met zo'n 24 voeter varen. We worden uitgenodigd om de nieuwe kinderafdeling van het MCL te bezoeken. Leuk, zo'n reünie.

Opstapper Karel (2004) stapt weer aan boord

In 2004 voer Karel mee van Harlingen via Zuid Engeland naar La Coruña, noord-Spanje. In Zuid Engeland kwamen we op een gegeven moment naast een bijzondere boot te liggen met een Jonge Nederlandse vrouw aan boord.

We zijn nu 8 jaar verder en de jonge vrouw is Karel zijn echtgenote en ze hebben twee kleine kinderen, respektievelijk 3 en 1 jaar oud! Tanja is even naar Zimbabwe om daar vrijwilligerswerk te doen, Karel met hun twee kinderen op bezoek in Harlingen.

Vakantiepark Lemmer een optie?

We worden uitgenodigd door Willy en Ria van de Sun-Ra die we voor het eerst ontmoetten op Barbados december 2004 en later op de Tobago Cays. Zij gingen de wereld rond in etappes en kwamen een paar weken later dan wij weer aan in Nederland. Intussen bouwde Willy - van beroep scheepstimmerman - een schitterende bungalow in Lemmer en hebben ze de Sun-Ra voor de deur liggen. Ongelooflijk hoe hij heeft getoverd met hout, kastdeuren, laden, wasbak, noem maar op. In het park zijn vrij veel optrekjes te koop. Iets voor ons?

Het Scheveningse strand onbereikbaar

Dochter Marg wil haar verjaardag in familiekring vieren op het strand. Tibor en Rinske zorgen voor de lunch. Maar wat gebeurt? Het is een tropische zondag en iedereen zoekt het strand op! De Hagenezen gaan vooral met de fiets maar wij hebben geen keus en komen langzaam voortschuivelend in de file richting parkeergebouwen.We vinden een plekje aan de strandweg maar mogen daar maximaal 120 minuten betaald parkeren. Intussen hebben Tibor en de dochters het opgegeven en per mobieltje worden we geïnstrueerd naar Margjes flat te gaan.

Het Scheveningse strand is overvol en na het digitaal te hebben vastgelegd koersen we met hulp van de kaart op de tablet naar Marg. Daar zijn de anderen reeds aangekomen. Tibor pakt de koelbox uit en heeft een heerlijke lunch samengesteld. Smullen! Het atelier van Marg begint al aardig vol te raken met haar produkties.

's Avonds naar een tapasrestaurant in het centrum van Den Haag, buiten op straat staan wat wankele tafeltjes, kleedje erover en we kunnen aanschuiven. Prima sfeertje, heel gezellig. Hoeveel avonden kan dat in de Nederlandse zomer?

Briefje in de kuip

De volgende ochtend vinden we een briefje in de kuip: Saskia, een van onze gasten die vaker is meegeweest, zelfs nog op de Canarische Eilanden, is ons helaas misgelopen.

Vaartochtje met een cat

Nico en Hadewyich bellen op vanuit het Kimstergat: ze willen ons wel ophalen met hun catamaran om lekker "buiten" voor anker te gaan. We kennen hun 33 voet catamaran "Artos" niet echt en dan is een stukje meevaren altijd leuk om te zien hoe dat op een totaal andere boot gaat. Het is helaas nagenoeg windstil en het water spiegelglad. We ankeren in de Pollen met uitzicht op Harlingen. Er staat een pittige ebstroom en tegen de tijd dat we willen zwemmen - notabene de eerste(!) keer sinds we St. Maarten verlieten - is een stootwil aan een lange lijn achter de boot geen overdreven luxe. De 19 graden went redelijk snel.... lekker fris!

Gehakt met bot

's Avonds keren we terug naar de Noorderhaven en maken de 'Artos' vast voor de Zeevonk. De dames bereiden een maal, nog met gehakt uit de Azoren! Dat hebben we geweten: het gehakt blijkt vol stukjes bot te zitten! Het is wat als je bij elke hap stukjes bot te verwerken krijgt. Was het daarom zo goedkoop, was het bedoeld voor de hond? Tja, Joke's Portugees is niet zo goed...

Bezoek aan land- en bootvrienden in Hoorn

Onze 'landvrienden' in Hoorn, we zijn vaak met hun op vakantie geweest, hebben het roer omgegooid en zijn uit pure liefhebberij begonnen met een leerbewerkings bedrijf en maken fraaie tassen op bestelling. Heel wat anders dan het onderwijs! Joke krijgt een mooie tas mee om te testen.

Dan naar de haven om te zien of de 'Bontekoning' thuis is. Dit keer is het niet het geval doch de bemanning is wel thuis - in hun huis - en we worden hartelijk onthaald. De boot ligt in de Middellandse Zee en wordt gebruikt als charter.

Onze overburen van de Noorderhaven (1999-2004) zijn weer terug

De vrienden van ons officiele briefadres aan de Noorderhaven in Harlingen zijn terug van hun zeilvakantie naar Zweden. De "Blue Whale" ligt in het park - aan de Elfstedenroute. Ze zijn tot Stockholm geweest, een flink eind naar het noorden dus.

Het Friese land in

Allereerst naar Liesbeth en Frans in Tietjerk. Met Liesbeth werkte ik meer dan twintig jaar samen in het Ontwikkelingsteam waar we 0-4-jarigen met ontwikkelingsstoornissen onderzochten, een mooie tijd. Liesbeth is niets veranderd doch speelt nu harp en brengt Joke het hoofd op hol.

Gerard en Marianne wonen in Garyp. Gerard heeft ons indertijd een massagekursus gegeven en is met ons meegeweest de Noordzee op. Ze hebben verhuisplannen en zijn betrokken bij een woonprojekt in Appelscha. Het toeval wil dat ze hierdoor in kontakt kwamen met een oude studievriend van mij die als natuurarts in Groningen werkt. De wereld is maar klein.

 

 

 


index

top

 

laatste wijziging: 15-sep-12